It’s Mady’s Pre Birthday Celebration :) With special participation of Mr.Bacardi and Ms.Jessa. Yey. :>
Nakakagulat. Marami ang magugulat. Pati ako nga nagulat. Marami ang magtatanong. Marami ang magtataka. Kung bakit ikaw, kung bakit ako, kung bakit tayo, tayong dalawa. Meron sigurong maiinis, merong matutuwa, meron din sigurong walang pakialam. Ang mahalaga ay pinagtagpo tayo. Hindi ko alam sa kung anong dahilan. Pero ang alam ko lang, masaya ako. Masaya ako na ikaw ang kasama ko. Na ikaw ang nagpapasaya sakin, na ikaw ang nagbago at nagpakulay muli ng mundo ko. Hindi ko nga alam kung bakit ikaw ehh. Hindi ko talaga alam. Nakakagulat na dati hindi kita pinapansin, lalong hindi mo ako pinapansin. Nakakatawa nga na ayoko sayo dati. Ewan ko. Hindi ko alam kung hanggang kelan to, o hanggang saan tayo aabot. Basta ang importante eh yung tayo ngayon. Saka na yung bukas. Saka na yung sa susunod na mga araw. Saka na natin pagisipan. Mahal kita. Mahal kita kahit hindi ko alam ang tunay mong birthday, kahit na taga Tarlac ka, kahit na may mga salita kang di ko maintindihan, kahit na hindi mo alam ang ibig sabihin nga IKR, NVM at BRB (hahah), kahit na nakadilat ang mata mo kapag tulog, mahal kita kahit ang epal mo, kahit minsan ang PDA mo sakin hahaha, minsan tuloy parang ako pa ang conservative, mahal kita kahit ang payat mo at ang taba ng braso mo. Gusto pa kitang makilala ng husto.
It’s 5 am in the morning. I’m hungry and I want to have a tattoo right at this very moment. Lol. Kinda random huh?
Last day.
Naalala ko yung huling araw na pinuntahan ko siya sa bahay niya. Tahimik lang. Walang nagsasalita. Nagaaral siya. Nasa kama ako. Tumitingin sa paligid ng kwarto niya. Umaga nun alam ko. Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa kama niya. Nagising ako at nagaaral pa din siya. Kinausap niya ako bat daw ako andun, sabi ko gusto ko siya kausapin. Lumapit siya sa kama. Tumabi siya sakin. Walang nagsasalita. Kinuha ko yung cellphone ko, pinicturan ko yung kwarto niya. Tinanong niya bakit ko daw pinicturan. Sagot ko “Wala lang, baka kasi ito na yung huling beses na makikita ko yung kwarto mo. Gusto ko lang maalala.”
